tag

home

Zero Waste Housewarming

In mei vorig jaar verhuisden het vriendje en ik naar ons nieuwe huisje. Natuurlijk wilden we een gezellige zomerse housewarming doen en de mensen laten genieten van onze tuin. Ik, zot als ik ben, wilde er een Zero Waste Housewarming van maken. Zo weinig mogelijk afval, zo veel mogelijk zelf maken. En zo geschiedde. Of het van een leien dakje liep? Dat lees je vandaag!

Een huis kopen, het is een grote stap. Toch deden het vriendje en ik dit redelijk impulsief. We gingen gewoon eens naar ‘dat ene huisje’ kijken om een idee te krijgen wat we zoal zoeken in een woning. Geen plan, eigenlijk hoefden we nog niet meteen iets te kopen. We bezochten het huis en maakten de dag erna afspraken bij de banken. Ja, zo’n klein huisje met een tuintje, dat wilden we eigenlijk toch wel. Hup, een jaar laten zaten we in ons huisje. Een rijhuisje, in een rustige wijk, dichtbij Leuven, mooi gerenoveerd en met een tuintje. En dat dan nog eens betaalbaar! We wilden vooral van die tuin genieten! Samen met vrienden en familie. Een housewarming in hartje zomer was dus ons plan! Aangezien we klein wonen en het vriendje een grote familie heeft en onze vriendenkring toch ook al meteen een mooi getal vormt, hebben we besloten er twee aparte feestjes van te maken. Twee maal dertig (!) personen. Twee maal koken voor dertig man. Twee maal Zero Waste voor dertig man! Hoezo, ik ben zot?

Het plan om een Zero Waste Housewarming te organiseren zat er al lang is. Ik ga namelijk graag uitdagingen aan… Ik plande het allemaal mooi, schouderklopje. Wat wilde ik allemaal maken, wat had ik hiervoor allemaal nodig en waar moest ik wat gaan kopen? Het vriendje was verantwoordelijk voor het vlees en de BBQ. Hij leeft niet verpakkingsvrij, dus dit was helaas verpakt, maar niet mijn verantwoordelijkheid dus ik tel dit niet mee. Daarnaast eet ik enorm graag nacho’s. Aangezien dit niet verpakkingsvrij te vinden is en ik totaaaal geen zin heb om uit te zoeken hoe je dit maakt, kocht ik een aantal zakken. Dit was dus mijn enige verpakking. Samen met de HOME-ballonnen, die een ganse zomer zijn blijven hangen, tot het stormweer ze heeft vermoord, snif.

Hoe zag mijn plan er uit?

  • Ik wilde graag zelf pizza maken, dus ik heb op voorhand geoefend om zelf deeg te maken. ’t Vriendje heeft de tomatensaus gemaakt, de held. Mijn keuken zag er hierdoor wel echt vreselijk uit tijdens de housewarming. Mooie eerste indruk, ahum. Toen bedacht ik me dat ik de pizza’s beter op voorhand had gemaakt en had ingevroren, zo moest ik ze die avond gewoon in de oven steken en klaar is kees. Voor de volgende keer!
  • Alle drank kocht ik in flesjes in de drankenhandel. Het enige afval hier waren de kroonkurken. Al de rest was leeggoed.
  • Ik maakte koude pasta, brownies, cupcakes, quiche en taart zelf, en de pizza’s natuurlijk.
  • Groenten, fruit, brood, sandwiches, salami, hummus en bananenchips kocht ik op de markt, met mijn zakjes en potjes uiteraard. Op de markt vinden ze dit geweldig.
  • Alle soorten kaas die ik nodig had en het beleg voor de sandwiches kocht ik in de kaaswinkel, ook met mijn potjes.
  • Droogwaren kocht ik bij Content. Al had ik de bananenchips ook beter daar gekocht, overpriced much op de markt, foei!
  • Koffie kocht ik in de koffiewinkel, maar Content heeft nu ook koffie, joepie!

 
Ik maakte alles op de dag zelf, dus ben de hele dag in de weer geweest. Ik leende servies en extra stoelen van mijn ouders, omdat ik natuurlijk niet zoveel man kan zetten met mijn stoelen en buitensofa.

Tijdens de eerste housewarming heb ik enorm genoten van het Zero Waste principe. Onze vrienden zijn niet zo veeleisend en doen graag aan self-service. Ze praten liever met je dan dat ze je aan ’t werk zetten. Dit verliep voor mij redelijk stressloos en gezellig. Alleen had ik een hele fotoshoot voor ogen, maar aangezien een aantal mensen een half uur te vroeg toekwamen, is dit in het water gevallen oops! Sorry dus voor de basic foto’s. Ik had mijn tuin zo gezellig gemaakt! Je zal het nooit zien, helaas.

Een housewarming voor familie daarentegen, en gewoon nog maar eens zoveel koken voor 30 personen, was te veel voor mij. Hoewel ik mij enorm goed had voorbereid, familie is veeleisender en om één of andere reden eten ze véél meer dan dat ze drinken haha, heb ik amper kunnen genieten van de avond. Self-service, dat was precies toch niet zo evident, en enorm veel mensen vroegen koffie en die moest ik dan natuurlijk aan de lopende band maken, aangezien ik geen koffiemachine heb die 2 liters per keer maakt. Ik liep de voeten van mijn lijf en heb amper kunnen proeven van mijn eigen maaksels. Lesje geleerd, volgende keer neemt iedereen een eigen schotel mee en leen ik een koffiemachine!

Een Zero Waste Housewarming is dus niet heel moeilijk, maar het vraagt wel de nodige voorbereiding. Geen zin om zoveel zelf te maken? Vraag dan hulp aan vrienden of familie of ga met je dozen en potjes naar de bakker of de traiteur in de buurt.

Aangezien ik het Zero Waste principe in zijn geheel wilde doorvoeren, heb ik ook expliciet geen cadeautjes gevraagd. Geld, drank of iets anders was welkom, zo lang het geen nutteloze spullen waren. Het was zo fijn om te zien hoe iedereen zich hier ook aan heeft gehouden. Van sommige mensen kregen we gewoon geld, anderen brachten dan weer een cadeaubon mee (bijvoorbeeld van de Colruyt, zalig!) of lekkere drank. Één bepaalde vriendin had een heerlijke speculaas-kaastaart gemaakt, denk ik. Die was ik uit de koelkast vergeten te halen om met iedereen te delen, waardoor het vriendje en ik nog dagen hebben gesmuld van de taart. Echt top.

Het waren super gezellige avonden. Beide avonden was het lekker aangenaam buiten, alleen had een enorme regenbui de housewarming met familie even verpest. Gelukkig was het van korte duur, dus konden daarna de lichtjes aan in de tuin en was het genieten geblazen! Ik zou het zo opnieuw doen, al zou ik niet meer zoveel mensen uitnodigen en zou ik als cadeau een schotel eten vragen haha.

Book Review: Zero Waste Home

Nu ik me volop stort op het afvalvrij leven, kon het boek Zero Waste Home van Bea Johnson niet in mijn leven ontbreken. Ik wil van afvalvrij leven echt een levensstijl maken en dat kan het beste door voldoende research te doen. Ik lees dit jaar dus een aantal inspirerende boeken en zal van de boeken die me bijblijven een review of dergelijke schrijven. Hoewel ik No Impact Man al jaren in mijn kast heb liggen ben ik toch eerst begonnen in Zero Waste Home, omdat dit eerder een toegankelijker boek is voor zij die nu in hun kinderschoenen staan wat betreft geen afval meer creëren.

Zero Waste Home gaat over Bea Johnson en haar gezin. Samen produceren ze slechts 1 (!!!) Mason Jar vol afval per jaar. Er staan geen afvalbakken in haar huis en ze leeft zo minimalistisch mogelijk. Onmogelijk, denk je in het begin… tot je dit boek hebt gelezen.

Bea Wie?

Bea Johnson had vroeger alles. Een enorm huis met alle nutteloze prullaria die je jezelf maar kan voorstellen. Ze werkte enorm hard om zich al die dingen die ze eigenlijk nooit gebruikt te kunnen veroorloven. Op een dag was ze het beu en begon ze haar spullen drastisch op te ruimen en te verkopen. Ze bleef achter met enkel het noodzakelijke en besloot volledig afvalvrij te gaan leven. Haar gezin deed gewoon lekker mee en na een tijdje gingen ze kleiner wonen, want ze hadden zo’n groot huis voor al hun spullen. Hoewel het lijkt alsof ze altijd zo heeft geleefd en het voor haar dus gemakkelijk is, is dit dus totaal niet het geval en het heeft dan ook een hele tijd geduurd voor ze volledig afvalvrij door het leven ging. Bea deelt haar afvalvrije leven op haar blog en reist de hele wereld rond om haar verhaal te doen.

Zero Waste Home

Zero Waste Home is een simpel vormgegeven boek zonder prentjes of nutteloze poespas. Je leert er de beginselen van Zero Waste leven en krijgt enorm veel handige tips om je leven te vergemakkelijken. Er is de nodige achtergrondinformatie, die voor iedereen goed te begrijpen is. Het fijne aan dit boek is dat Bea over haar eigen leven verteld. Hoe zij en haar gezin vroeger allesbehalve Zero Waste waren en plots het roer helemaal hebben omgedraaid. Dit zorgt ervoor dat je doorheen heel het boek meer en meer gemotiveerd wordt om het misschien toch ook wel eens te proberen. 

Wat ik zo leuk vind aan dit boek is dat er niet met de vinger wordt gewezen, ze geeft gewoon handige tips mee. Zo legt ze ook uit wat voor haar wel en niet werkt en hoe haar leerproces was. Zo probeerde ze in het begin heel extreem haar levenswijze aan te passen. Ze probeerde alles, maar dan ook alles zelf te maken in de keuken. Dit zorgde voor de nodige frustraties en tijdverspilling. Zo besloot ze dus om naar goede alternatieven te zoeken en die vond ze ook! Je kan de regels aanpassen naar jouw gevoel.

Ik vind het een heel fijn boek om in huis te hebben. Er staan enorm veel  handige tips en tricks in, leuke receptjes om eens uit te testen en het is gewoon een mooi boek om naar te kijken. Het staat mooi te pronken in mijn keuken, zodat ik elke keer wat motivatie krijg waarom ik dit ook weer doen, verpakkingsvrij proberen te leven. Het is daarnaast ook een handig geheugensteuntje voor een aantal dingen. Zo staat er een alternatief in voor kaarsen die ik wil uittesten van zodra al mijn kaarsen in huis op zijn! Wil je meer inzicht in Zero Waste leven? Dan is dit boek een goed begin!

Off topic: Wist je trouwens dat ze slechts 1 kleedje in haar kleerkast heeft hangen en dit op wel 22 manieren kan dragen? Ik vind dit echt zooooo fijn! Wishlisted!

Zin gekregen om Zero Waste Home te lezen?
Je kan het hier kopen voor slechts 15,99 euro. Het e-book kost dan weer meer, natuurlijk…

Project Droomhuis

The word is out: le boyfriend en ik hebben een huisje gekocht. Ons droomhuisje! Impulsief als we zijn, vielen we plots op een huisje waar we ons allebei in zagen wonen. We deden een bod en boem, het was van ons! Hoewel we er nog niet in kunnen tot mei (!) droom ik alvast lekker weg. Project droomhuis kan van start gaan!

Per toeval viel ik op een leuk huisje en stelde ik het vriendje voor eens te gaan kijken. Hij zag dat wel zitten. We wilden niet eeuwig in ons appartementje in centrum Leuven blijven wonen. We gingen, zonder verwachtingen whatsoever, kijken en kwamen allebei buiten met het gevoel “Dit is het!”. We gingen eens kijken of we zo’n financieel avontuur wel konden dragen, deden een bod en opeens schudden we handen met de notaris. We hebben een huisje gekocht! Het is van ons!

Of toch nog niet? Aangezien de huidige bewoners een nieuwe woning aan het bouwen zijn, moeten wij nog even wachten om in ons nederig stulpje te trekken. Vijf lange maanden weliswaar. Da’s jammer, maar aan de andere kant geeft het mij ruim de tijd om goed te plannen! Wat wil ik precies doen met het huisje, welke meubels gaan er mee en welke niet, in welke kleur gaan we de kamers verven, … Ik maakte een ideeboek dat ik omdoopte tot “Project Droomhuis”. Er staat nog niet zoveel in, maar in mijn hoofd (en Pinterest) krioelt het alvast van de ideeën! Tijd dus om mijn hersenspinsels neer te schrijven/tekenen.

Raar toch, hoe ik langer moet nadenken over de inrichting dan over de aankoop van mijn huis? Nuja. Impulsiviteit houdt het leven spannend, zeker? Le boyfriend en ik hebben in ieder geval nog altijd geen spijt van onze beslissing! “En al je reisplannen dan?”, is de vraag die ik het vaakst krijg. Ik wil zoveel doen, zoveel zien. Ik praat de hele tijd over lange reizen en vrij zijn. En dan koop ik plots een huis en hang ik financieel vast aan de bank en mijn partner. Maar dat wilt niet zeggen dat ik mijn dromen de zolder op zwier. Ik heb gelukkig een vriendje die mij gewoon lekker gek laat doen en me laat reizen als ik dat wil. Voor alles is er een oplossing. En als het goed voelt, dan moet je er voor gaan, toch?

Binnen een paar maanden zal je hier dus misschien wel een kijkje kunnen nemen in ons nederige stulpje en alle knutsels die ik er maak!