category

Travel

Sneeuwpret in Lapland

Nu het beter weer begint te worden, besef ik plots dat de winter echt gedaan is en ik weeral amper sneeuw heb gezien. Hoewel de lente enorm leuk is met haar prachtige kleuren en heerlijke geuren, kan ik ook enorm genieten van de rust en kalmte die gepaard gaat met sneeuwval.

Een echte winter hebben we al eventjes niet meer gehad in ons Belgenlandje. De laatste winter dat er hier enorme sneeuwval was, zat ik net gedurende drie maanden in het warme Suriname. Bummer. Van sneeuw word ik rustig en een stevige wandeling maken door de koude geeft me een enorme boost. Aangezien sneeuw in België smelt alvorens het de grond raakt, moest ik het dit jaar ergens anders gaan zoeken. Ik moest en zou mijn portie sneeuw krijgen dit jaar! Ik overtuigde vriendje, mama en zus om met z’n allen naar Lapland te reizen. En zo geschiedde. Sneeuw verzekerd!

Aangezien Lapland ons onbekend was en het er enorm koud kan worden, wilden we er niet op eigen houtje heen. Na wat zoekwerk kwam ik bij XploreTheNorth terecht. Een organisatie gespecialiseerd in reizen naar het Noorden. We hebben gekozen voor 4 dagen sneeuwpret, om te beginnen haha. Hoewel de prijzen echt heel hoog lijken, krijg je er toch veel voor in de plaats. Alle activiteiten, gebruik van de winterkledij, alle maaltijden, een heerlijke sauna, een hemels bed. Je hebt er ter plekke geen geld meer nodig. Reken eens uit hoeveel een weekje skiën kost (verblijf, verhuur materiaal, eten, drinken, vervoer, …). Geef me dan maar een niet-toeristische plek ver verstopt in ’t woud aan dezelfde prijs.

Wat deden we er?

We bezochten het ijshotel (bwah), gingen op zoek naar het noorderlicht en vonden het goed verstopt, of ja, mijn camera vond het (oops), reden door het sneeuwlandschap op een sneeuwscooter (de max!) en werden voortgetrokken door de allerliefste husky’s (niet zo comfy, maar wat een uitzicht!). We wandelden (en zakten een meter diep) in de sneeuw, aten rendier en eland en genoten van de stilte. En met stil, bedoel ik echt muisstil. Iets dat je bij ons gewoon niet kent. We lagen languit op een bevroren meer en staarden naar de sterren. En we moesten veel te vroeg naar huis. Dit jaar heb ik genoten van een veel te korte sneeuwvakantie. Het is te vroeg lente geworden, ik mis de sneeuw nog te hard. Kan jij ook zo genieten van de sneeuw?

Bewaren

Bewaren

To Read in 2017

Al wie mij volgt op Goodreads, weet dat ik dit jaar 28 boeken wil lezen. Waarom 28? Simpel, omdat ik dit jaar zo oud zal worden. Vorig jaar wilde ik dus 27 boeken lezen en het jaar voordien 26. Het is een soort traditie geworden. Ik ben van plan een heleboel verhalen te lezen, maar welke dat juist gaan worden zal van mijn humeur afhangen.

Naast gewone verhalen, wil ik ook wat andere boeken lezen. Boeken die me inspireren, die me goede raad geven, die me (hopelijk) gaan helpen bepaalde doelen te bereiken. Omdat ik zo van lijstjes houd, ziehier mijn lijstje, onderverdeeld in vier thema’s.

 

1. Gewoon leven

 

Boeken die me gaan helpen om een voor mij beter leven te leiden.

 

2. Groen leven

 

Ik wil me dit jaar nog eens goed verdiepen in groener en ecologischer leven.

 

3. Creatief

 

Ik wil mijn creativiteit aanwakkeren voor mijn 52 DIYs in 2017.

 

4. Natuur

 

En tot slot wil ik meer genieten van de natuur en het leven buiten.

Wie weet verschijnen er in de loop van het jaar wel reviews over één van deze boeken.

 

Welke boeken wil jij dit jaar zeker lezen?

 

(dit bericht bevat affliatelinks. Als je één van bovenstaande boeken koopt, krijg ik hier een super klein percentage van. Jij betaalt hiervoor niet meer, maar steunt me zo wel een beetje. Merci!)

Wandelen herontdekken

Suriname – 2013

 

Ik heb altijd genoten van wandelen. Of het nu om grote of kleine wandelingen ging. Mijn ouders wonen in Wallonë, in alle rust, omgeven door een prachtig landschap. Ik deed vroeger niets liever dan lange wandelingen maken met de hond of gewoon rondzwerven door de velden met mijn vriendinnetjes. Mijn hoofd lekker leegmaken, alle zorgen laten waaien.

Tot ik plots op kot ging in hartje Leuven en wandelen werd vervangen door andere dingen. Raar hoe een gewoonte plots wordt doorbroken en je het dan ook meteen afleert. Ik ging een aantal jaar niet meer zo vaak uit mezelf wandelen. Tot ik na mijn studies en na mijn eerste job plots werkloos was. Ik had nood aan ademruimte, ik moest mijn hoofd leegmaken. En dat lukt niet als je de hele tijd opgesloten zit in een klein appartement of door de drukke winkelstraten wandelt. Dus ging ik wandelen in het bos. Helemaal alleen. En na een dik uur doelloos rondwandelen, was ik helemaal rustig. Al mijn zorgen waren naar de achtergrond verdwenen, het gepieker was weg. Toen heb ik besloten terug meer te gaan wandelen. Een toen ook werkloze vriendin deed graag mee en samen trokken we regelmatig op stap. Super was dat!

In de weekends probeerde ik ’t vriendje mee te krijgen en maakten we samen lange wandelingen. Dat was echt genieten! We droomden over een grote reis naar Amerika en besloten door de nationale parken aan de westkust te wandelen. Mensen verklaarden met voor gek. “Een ganse vakantie wandelen? Dan komt ge toch niet uitgerust terug naar huis?” Toch wel! Wandelen brengt mij helemaal tot rust. Hoewel het lichamelijk wel vermoeiend is, laden mijn batterijen weer helemaal op en wandel ik echt mijn hoofd helemaal leeg. Ik heb terug leren genieten van het uitzicht en heb weer leren stilstaan bij de geuren, geluiden en wonderen van de natuur. Als kind kon ik zo van de kleine dingen genieten en je leert het gewoon af bij ’t ouder worden. Je focus gaat ergens anders heen en dat maakt je vermoeid en energieloos. Of mij toch in ieder geval.

In Amerika hebben ’t vriendje en ik onze liefde voor wandelen door prachtige landschappen ontdekt, hoewel ik al jaar en dag weet dat wandelen echt mijn ding is. Sindsdien gaan we op vrije zondagen al eens een lange wandeling maken, gingen we in de herfst bivakkamperen in ons eigen landje en genoten we onlangs nog van de eerste sneeuw in het bos. Ik droom steeds vaker over wandelvakanties en merk het meteen aan mijn gemoed als ik te lang binnen zit.

Bij het wandelen gelden er geen regels. Je hoeft niet per sé met je wandelpartner te praten, je kan lachen, of huilen, je kan met je neus in de lucht luid inademen, je kan losse bladeren in de lucht gooien, je kan naar een onwetend hert staren, bloemetjes plukken, filosoferen over het leven en de natuur, … Er zijn geen regels. Alles kan en alles mag. In het bos ben je ook vaak helemaal alleen en dat maakt het zo fijn. Ik heb wandelen herontdekt en laat het niet meer los!

Geniet jij ook zo van wandelen?

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bivakkamperen in België

Een tijdje terug gingen le boyfriend en ik met de rugzak op avontuur in ons eigen landje en testten een bivakzone uit.