maart 30, 2018

Drie jaar yoga: hoe zit het met die lenigheid?

Het is al bijna drie jaar geleden dat ik aan yoga begon, wat vliegt de tijd! Een beetje later begon ik er ook over te bloggen en deelde ik zeer flatterende (kuch) foto’s van mijn allesbehalve lenige lijf. Vandaag is het tijd om jullie nog eens te doen lachen met nieuwe foto’s.

Ik ben nooit echt lenig geweest. Voornamelijk mijn hamstrings zijn voor mij altijd een probleem geweest. Ze zijn gewoon strak, waardoor ik me enorm stijf voel als ik moet stretchen. Hier had ik ook enorm veel last van toen ik pas aan yoga begon en dat zorgde er soms toch voor dat ik me schaamde (wat totaal niet nodig was) en moeilijk kon ontspannen. Tot ik heb geleerd dat ik gewoon niet meer kan dan wat mijn lijf me zegt, dus stopte ik gewoon wanneer ik de stretch goed voelde. En ik kan je zeggen, dat is echt niet ver, haha.

Nu, drie jaar later, blijven mijn hamstring mijn grootste uitdaging. Op foto zie je nog niet zo denderend veel verschil qua lenigheid, maar ik voel me wel stukken leniger dan drie jaar terug. Oefeningen gaan steeds makkelijker en ik kan gewoon lekker ontspannen. Intussen weet ik ook heel goed tot wat mijn lichaam in staat is en doe ik wat ik kan. Yoga vraagt tijd en die neem ik er ook voor.

Waar ik wel al beter in ben geworden?

Mijn ademhaling is sowieso een stuk beter en mijn zithouding ook. Ook mijn backbends gaan iedere week beter, samen met mijn schouderstretch. Tot voor kort kon ik enkel mijn ellebogen aanraken, omdat ik enorm veel stress in mijn lichaam had. Zoals je iets verder ziet op de foto, kan ik ook de saddle pose al veel beter dan vroeger. Vroeger kon ik echt niet gaan liggen! Doordat ik een fysiek vermoeiende job deed, was mijn lichaam helemaal gespannen, en dan vooral mijn benen. Die waren op… Ik heb mijn spieren eens laten masseren en ik moest bijna huilen van de pijn. Sinds mijn ontslag, gaan die houdingen ook weer iedere week beter. Bye bye stress!

Mijn lichaam voelt ook minder stijf aan, ook al zijn mijn hamstrings gewoon een verloren zaak haha en ik maak het er niet beter op door altijd maar te fietsen en een staand beroep uit te oefenen. Ik zou ze iedere avond moeten stretchen voor het slapengaan, maar ja, dat komt er dus niet van. Tijd om daar eens verandering in te brengen!

Ik vind het een beetje jammer dat je het verschil niet zo hard ziet, maar mijn hoofd en lichaam denken daar anders over. En dat is volgens mij toch wel het belangrijkste! Misschien word ik wel nooit echt lenig en dat vind ik best oké. Ik ben echt het grote voorbeeld dat je om aan yoga te doen écht niet lenig hoeft te zijn! Laten we dus nu dit vooroordeel voor altijd wegbergen, oké?