DZV: over Zero Waste leven

Tijdens Dagen Zonder Vlees heb ik besloten er een aantal andere uitdagingen aan toe te voegen. De komende maand ga ik me verder verdiepen in Zero Waste leven, Slow Living en No Shopping. Ik wil hier graag even vertellen hoe dit voor mij lukt.

Voor de uitdaging van Zero Waste leven heb ik een Mason Jar op tafel gezet als vuilnisbak. De uitdaging is om enkel deze met mijn afval te vullen. Op deze manier word ik telkens weer geconfronteerd met de afval die ik maak. Dan valt het me plots op dat er stickertjes op elk stuk fruit zit, dat er een plastic strookje rond mijn bussel wortelen zit en dat ik gewoon echt de supermarkt moet mijden. Overal zit plastic rond en al deze plastic neemt enorm veel plaats in! Ik moest plots voor alles een alternatief zoeken. Melk, mijn favoriete tortilla wraps, yoghurt, parmezaan kaas, … Alles kocht ik in verpakkingen.

Gelukkig hebben ze bij Content een enorm uitgebreid gamma. Zo koop ik er nu onder andere mijn melk en yoghurt. Voor kaas ga ik naar de kaaswinkel. Daar trekken de andere klanten wel even een wenkbrauw voor op, maar daar trek ik me lekker niets van aan. Voor brood en croissants ga ik tussendoor naar de bakker met mijn zakskes. Sommige producten kan je niet zomaar kant en klaar zonder verpakkingen kopen, zoals mijn wraps. Ik voelde me erg gestraft, want ik eet ze enorm graag. Dus besloot ik ze zelf te maken en in te vriezen! Door op deze manier over voedsel na te denken, doe je eigenlijk ook aan Slow Living. Je neemt meer de tijd om je boodschappen voor te bereiden, je boodschappen te doen en alternatieven klaar te maken.

Het is waar dat het een heuse stap is om met al je potjes en zakjes naar de winkel te gaan en elke keer de vraag te stellen of alles daar in mag. En telkens weer moeten herhalen “Neen, geen zakje.” Ik waagde me er toch aan en ging als eerste naar de verpakkingsvrije winkel. Wat een fijne shopervaring! De week erna ging ik naar de markt voor al mijn groenten, fruit en andere spulletjes. Intussen neem ik mijn zakjes overal mee naartoe. Bij de bakker ben ik ‘dat meisje met haar zakjes’. Het valt de verkoopster zelfs op als ik met een ander zakje toekom! Op de markt geef ik alles aan de verkoopster en vult zij mijn tas en zakjes met al mijn benodigdheden. Bij Content mag je alles proeven en hoef je niet in een ellenlange rij te wachten tot het aan jou is. Allemaal top dus!

 

Wat ik leerde van Zero Waste/Slow Living?

 

  1. Je hebt amper afval! Fijn toch?
  2. Je moet je wekelijkse boodschappen enorm goed voorbereiden. Doordat je jouw eigen potjes moet meenemen, moet je goed nadenken wat waar in gaat en hoeveel je zelf kan dragen (als je zoals ik met de fiets gaat winkelen). Hier ben ik nog in het leerproces.
  3. Doordat je enkel koopt wat je echt nodig hebt en je geen extra zakjes of doosjes meeneemt, verlaag je de kans op het kopen van producten die je eigenlijk niet nodig hebt.
  4. Je moet op zoek naar alternatieven, wat in mijn geval mijn creativiteit ten goede komt.
  5. Je krijgt verbaasde blikken en vragen, maar niemand weigert. Je bent tenslotte een betalende klant.

Ik heb nog geen enkele negatieve ervaring gehad met verpakkingsvrij winkelen en dat maakt het zo fijn! Het voelt niet meer als een sleur aan (behalve dan wanneer je me al je gevulde potten op de fiets naar huis gaat, hihi). Het verbaast me dat ik één van de weinige mensen ben die in Leuven met mijn eigen doosjes en zakjes naar de markt, kaaswinkel en bakker gaat. Dat vind ik jammer. Het is zo fijn! Ga gewoon eens met een eigen zakje naar de winkel of bakker en geniet er van 🙂

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *